Ik doe nu wat ik als kind al graag wilde doen. Ik schrijf en help mensen om hun lessen te leren uit wat ze overkomen is.

MIJN VERHAAL

Tijdens het weekend van 5 februari 2011 zit ik uitgeput op de bank. Lennart, mijn zoon van één jaar en ik zijn net terug uit het ziekenhuis gekomen. Na weken van koortsstuipen die tot een ambulancerit en diverse gesprekken op de eerste hulp met de artsen leiden, leg ik mijn benen op tafel en slaak ik een diepe zucht van vermoeidheid. Mijn kleine warme ventje ligt inmiddels te slapen bij mij op schoot. Hoe combineer ik dit met mijn werk schiet er die avond door mijn hoofd. Ik wil me niet ziekmelden en een aandachtstrekker zijn.

Op dinsdag 8 februari 2011 bel ik met mijn leidinggevende. Ik heb Lennart weer, of zal ik zeggen nog steeds, warm op mijn schoot. ‘Hallo, met Wendy, ik meld mij ziek. Ik ben op. Het gaat niet meer. Ik denk dat ik er een tijdje niet ben.’ Kort daarna leg ik neer. Mijn werkgever eist een onderzoek. Ik vind dat prima. Een diagnose betekent dat ik thuis kan zijn bij Lennart. Precies waar ik voel dat ik moet zijn. Via de huisarts kom ik terecht bij de psychiatrisch verpleegkundige in het ziekenhuis. Ik krijg de diagnose depressief. Ik weet dat ik dat niet ben.

Op 3 augustus 2011 zouden mijn man en ik de huisarts bellen om te vragen of er meer onderzoek bij Lennart gedaan kon worden. Mijn gevoel dat er meer speelde, naast mijn gedachten die geen aandachtstrekker wilden zijn, hadden eindelijk een datum na de vakantie gekozen om toch naar de huisarts te stappen. Tegen alle adviezen van iedereen in, want ik was overbezorgd, zou ik 3 augustus bellen. Ik belde ook op 3 augustus met de mededeling dat Lennart die nacht was overleden.

MIJN NAAM IS WENDY MARSMAN

Ik ben 16 jaar, getrouwd en de trotse moeder van onze drie mooie mannen. Ik heb waardevolle lessen in dit leven mogen leren die ik nu doorgeef en deel. Lessen kunnen groot en zwaar zijn of klein en licht. Iedereen krijgt zijn of haar lessen en de vraag is of je er iets uit kunt halen, iets mee kan nemen. Daar kom ik kijken. Ik begeleid mensen die situaties hebben meegemaakt die pittig voor ze waren. Waardoor hun leven nu min of meer vast is komen te zitten. En het tijd is om naar de les te kijken, zodat ook jij door en verder kan met je leven.

De laatste kus

BOEKVERSCHIJNING MEDIO OKTOBER