Wij vrouwen denken voor elkaar

Denken voor elkaar kent veel verliezers

(Ik weet niet hoe dat bij mannen is. Geen onderzoek naar gedaan.)

Zij die hier is, heeft deze foto gemaakt. We hebben samen heel veel lol om dat wat we besproken hebben. We hadden hier prima een podcast van kunnen maken. Deden we niet. Shit happens.

Enfin, waar het om gaat, is het volgende:

Zij dacht op 2 augustus aan mij. Wat ze wilde doen is dit:
Ik wilde naar je toe gaan en knuffelen en je pijn wegnemen. En laten weten dat ik er voor je wilde zijn maar wist niet hoe. Dus stuurde ik alleen een appje en verder niets. (zij heeft dit stukje getypt, haar woorden)

Ik vroeg net waarom ze dat niet heeft gedaan? Wat maakt dat jij niet kwam, je niet naar de beweging van jouw lijf hebt geluisterd?
Omdat ik wist dat ik je dan zou redden en ik van jou geleerd heb om dat niet te doen.

Aha, vet cool dit. Deze super gave klant van mij heeft voor mij gedacht. Zoals meer voor mij gedacht hebben, want op 2 augustus laten wij heel veel gewoon ontstaan. Met ieder jaar een spontane bbq met veel drank, dat dan weer wel.

Wat ik wens, is dat zij en jij en jullie stoppen met voor een ander denken. De beweging van je lijf gaan leren volgen, volgen, en dat je de beslissing om jou door mij te laten ontvangen aan mij laat.

Ik vertelde haar net dat ik het bijzonder leuk had gevonden om haar te ontvangen. Haar een satestokje en flink veel wijn in de mond te duwen en zeggen: doe maar niet meer, voor mij denken.

Ik ken mezelf. Ik ben in staat om te zeggen: wat fijn dat je er bent, wil je over een uur terugkomen? Dan kan ik naar je luisteren of jij naar mij. Of samen niets zeggen. Gewoon zijn.

Ik ben in staat om via de telefoon te zeggen: Wow, wat gaaf je dat mij hebt gebeld! Ik zit nu flink te brullen. Kan ik je over een kwartier terugbellen, want dit verdriet is even fijn. Ik wil er nu in verdrinken. Over een kwartier kunnen we ff flink samen brullen of het leven vieren.

Waar het hier om gaat, is…………ken je lijf. Ken de beweging. Voel!

Die gedachten voor en over elkaar moet de wereld uit. Helpt niet. En maakt mij alleen maar meer slachtoffer dan ik wil zijn.

 

Het effect van voor elkaar denken is, dat:

  • Ik mij ellendig voel, meer slachtoffer dan ik wil zijn 
  • Ik mij niet begrepen voel 
  • jij je schuldig voelt want je hebt niet naar jouw gevoel geluisterd
  • je blijft toch denken, had ik maar 
  • we samen uit verbinding zijn
Je kunt in verbinding komen, door te doen:
  • bellen
  • mailen
  • aanbellen
  • te delen waar jij behoefte aan hebt
  • een vraag te stellen

Het is aan de ontvanger om te vertellen of dat ook de behoefte van de ontvanger is. 

Jij mag de ‘nee’ opvatten als: dank je wel dat jij aan mij hebt gedacht, dat vind ik fijn. Er zijn niet zoveel mensen die dat durven te zeggen. Mogen we met z’n allen wel meer gebruiken.

 

 

Is dit herkenbaar voor jou? Wordt er voor jou gedacht of denk jij voor een ander? Ik ben benieuwd. Laat eens in een reactie weten hoe dat voor jou is om te ontvangen en om te doen. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *