Wees dankbaar voor wat je hebt……..

‘Wees dankbaar voor wat je hebt.’

Ik lees het zo vaak op social media. In nieuwsbrieven. Op straat.

Ik hoorde de woorden ongeveer een half jaar nadat hij overleed. En de persoon die deze legendarische woorden uitsprak, die wilde ik de woorden zo snel mogelijk terug door zijn strot duwen. 😱 Ik heb de persoon net niet het huis uit gezet.

💫De woorden zijn waar. Heel waar. 💫
Ze hebben namelijk een positief effect.

Maar………

Wat wordt vergeten:

🌱is dat dankbaar zijn ook snijdt aan verlies. Aan tekort. Aan iets wat wordt gemist. Aan shit.

🌱is dat dankbaar zijn vraagt om een reis voorafgaand aan het durven voelen van nederigheid. Nederig zijn.

🌱is voelen. Gevoel dat naar boven komt, is veel. Omdat het lang is weggestopt. Om te overleven. Om niet onderuit te gaan. Meestal gebeurt dat alsnog. Omdat het lijf daarom vraagt.

🌱is dat dankbaar zijn erom vraagt om anders te kijken naar dat wat je overkomt. Of overkomen is.

🌱dank voelen, vraagt erom om vragen te stellen. Om jezelf tegen het licht te houden.

🌱is dat dank je wel zeggen, kracht vraagt.

Kracht die mensen mogelijk nog niet hebben als jij vertelt dat dankbaar zijn helpt om vooruit te komen.

Kracht, moed, nederig zijn, is dat wat jij mag komen halen bij mij.

Als je kracht, moed en nederigheid voelt. Dan kun je ervaren wat dankbaar zijn werkelijk is.

Dankbaar kun je pas echt voelen als je dat wat jou overkomt aan pijn ook toe kunt laten.

❤️Daarom maak ik een diepe diepe buiging voor jou als je nog vecht tegen die pijn. Ik weet wat dat doet met je. Het is een onzichtbare sloper.
❤️Daarom maak ik een diepe diepe buiging voor jou als je kracht vond om te stoppen met vechten.

Dankbaarheidsdag
Thanksgivingday

Een mooie dag om te beginnen met kleine dingen opschrijven waarvoor je dankbaar bent. En op te schrijven wat je mist.
Dat brengt iets in gang wat je mag voelen.

Want de woorden zijn waar. En ik ben super dankbaar dat hij ze mij vertelde.
Het bleek een zaadje.

Maar alleen omdat ik ging onderzoeken waarom de woorden mij zo hebben geraakt.

Ik vocht. Een maand na die woorden, stopte ik met vechten. Ging ik keihard onderuit en kon ik eindelijk de hulp aanvaarden waar ik lang naar heb gezocht.

Ik startte de opleiding, gooide al mijn shit daarin. 7 jaar later is het nu.

Ik voel mij iedere dag een beetje dankbaarder, nederiger. En soms zakt de moed mij in de schoenen ☺️ en begint de reis van voor af aan. Wel steeds sneller.

❤️

De waarheid over dankbaar zijn. Ik vind dat je dit moet weten. Bij deze. Ik ben dankbaar voor dat mannetje op mijn schoot. 2010 is dit. 1 jaar.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *